تاثیر تلویزیون در کوتاهی عمر

 تماشای بیش از حد تلویزیون در هر سنی که باشد مناسب نیست. علاوه بر از دست دادن وقت، عمر نیز کوتاه تر می شود. نتیجه یک بررسی نشان می دهد هریک ساعت تماشای برنامه تلویزیونی پس از 25سالگی یعنی کوتاه شدن عمر به میزان حدود 22دقیقه، علاوه بر آن تماشای بیش از حد تلویزیون باعث بی تحرکی و انزوای اجتماعی فرد می شود.

شیوه صحیح پاکسازی مانیتور های Lcd و Led

شیوه صحیح پاکسازی مانیتور های Lcd و Led

1- قبل از شروع به پاک کردن صفحه ی نمایشگر، ابتدا آن را از پریز خارج کنید تا دستگاه تا حدودی خنک شود.پاک کردن دستگاه در حالی به برق متصل است یا گرم است، مشکل ساز میشود.

2-  برای شروع به پاک کردن سطوح، ابتدا بهتر است که گردو غبار ایجاد شده را بدون تماس دست، با استفاده از یک اسپری هوا و یا پنکه کوچک ، از روی ال سی دی پراکنده کنیم.

3- در این مرحله باید سطوح را با استفاده از دستمال های مخصوص و نرمی که برای سطوح شیشه و ال سی دی طراحی شده اند پاک کنیم.بدین منظور با استفاده از تکنولوژی مایکروفایبر، دستمال های مخصوصی تولید شده اند که به راحتی می توانید خریداری کنید.دستمال را به صورت خشک روی سطوح و تنها در یک جهت ، بدون هیچ فشاری بکشید.

4- در صورتی که سطوح با استفاده از دستمال خشک و مخصوص به خوبی پاک نشدند، دستمال مایکروفایبر را کمی مرطوب کنید.دقت داشته باشید که رطوبت اندک کافیست و حتی بعد از مرطوب کردن دستمال، به صورت کامل آب را خارج کنید تا مطمئن شوید.سپس به همان شیوه ی قبل سطوح را پاک کنید.

5- در صورتی که در سطح ال سی دی مواد دیگری نظیر مواد غذایی، آب میوه ها و حتی رنگ ریخته شده باشد، لازم است که این بار از دستمال مایکروفایبر به همراه مواد دیگری استفاده کنید. بهترین راه استفاده از مایع های پاک کننده lcd‌ است که در بازار موجود است در غیر اینصورت کمی آب روی پارچه ریخته و به محل لک بکشید. از پاشیدن مستقیم آب به صفحه نمایش (lcd‌ ) جدا خودداری فرمایید. با حرکات افقی یا عمودی و ثابت، دستمال را بدون فشار روی سطوح بکشید. صبر کنید رطوبت تبخیر شود. بعد از آن، می‌توانید تلویزیون را به برق بزنید.

نبایدهای پاکسازی مانیتور های LCD و LED

نحوه درست تمیز کردن نمایشگر های LCD و LED                                               

امروزه اغلب افراد از نمایشگر های LCD و LED در خانه یا محل کار خود استفاده می کنند.این گونه نمایشگر ها، در کنار مزایایی که دارند، از جمله نمایش فول ریسپانسیو تمام تصاویر و ویدیوها، پوشش دادن ویدیوهای HD ، نمایش ظریف و دقیق تر جزییات تصویر و… برای مصرف کنندگان مسئولیت هایی را به همراه دارند که باید برای افزایش طول عمر وسیله، به آن ها توجه کرد.متاسفانه یا خوشبختانه، به علت حساسیت بالای این نوع نمایشگرها، کوچک ترین خدشه یا خراشی بر روی تصویر می تواند کل تصویر را مخدوش کند تا دیگر وسیله ی مورد نظر قابل استفاده نباشد. بنابراین باید در حفظ و نگهداری مانیتورهای LCD و LED به نکاتی توجه داشت که در ادامه پست به بخش هایی از آنها اشاره می کنیم.

نبایدهای پاکسازی مانیتور های LCD و LED

در ادامه ، ابتدا به نباید هایی که لازم است حین پاک کردن مانیتور های کامپیوتر،تلوزیون و.. از آن اجتناب کنید می پردازیم و سپس ترفند هایی را برای تمیز کردن مانیتورها معرفی می کنیم.

1- برای پاک کردن صفحه ی نمایشگر (Monitor) خود هیچ گاه از مواد پاک کننده ، الکل، تینر، مواد صابونی و انواع شیشه پاک کن ها استفاده نکنید. این تصور که با استفاده از دستمال مخصوص و نرم  و شیشه پاک کن می توان به خوبی نمایشگرها را پا کرد، کاملا غلط می باشد.استفاده از موادی نظیر شیشه پاک کن، مهم ترین عامل در تخریب وسایلی مثل LCD می باشد. چرا که ال سی دی ها به صورت معمول با فناوری چندگانه و به صورت لایه ای ساخت و عرضه میشوند. به این شکل که مانیتورهای اولیه تا ال سی دی های کاملا مسطح و یا نیمه مسطحی (OLED) که به تازگی عرضه شده اند، از موادی نظیر شیشه و پلاستیک و پلیمرهای خاصی تشکیل شده اند که به صورت لایه ای و ظریف روی هم انباشته شده اند. بنابراین  یک مایع پاک کننده صابونی، به راحتی به سطوح مختلف مانیتور نفوذ می کند و سرانجام بخشی از تصویر را هنگام پخش مخدوش می کند.

2- هرگز از مواد حاوی الکل استفاده نکنید به دلیل اینکه الکل به صورت معمول سطوح نمایش را به مقادیر جزیی کدر می کند و سرانجام در دراز مدت باعث میشود که تصاویر مات و به اصطلاح ابری به نظر آیند. لذا به محتویات مواد پاک کننده دقت کامل داشته باشید.

3- هرگز از دستمال کاغذی و پارچه های ضخیم برای پاک سازی LCD استفاده نکنید، جنس خشن و ضخیم طراحی شده برای چنین دستمال هایی، مناسب جذب چربی ها و مایعات می باشد.گرد و غبار روی ال سی دی ها را هرگز با استفاده از این دستمال ها پاک نکنید.چرا که خش و خطوطی که روی مانیتور از فواصل دور مشاهده می شود، می تواند نتیجه ی پاک کردن غلط صفحه ی ال سی دی باشد.

تفاوت تلویزیون‌های «ال‌ ای دی، ال سی دی و پلاسما»

وضوح:

هر سه فناوری،وضوح بالا را پشتیبانی می کنند، با این تفاوت که در ال سی دی و ال ای دی هایی که اندازه کوچکی دارند هم امکان ایجاد وضوح بالا وجود دارد. در پلاسما وضوح فوق العاده بالا تنها در اندازه های بزگ 50 اینچ به بالا یافت می شود. در صورتی که در ال سی دی حتی در مدل های 42 یا 45 اینچ هم شاید این وضوح را بیابید.

رزولوشن ال سی دی و ال ای دی از پلاسما بیشتر می باشد که باعث تیز بودن تصاویر و مشاهده بهتر جزئیات تصاویر می گردد.

پخش تصاویر با حرکت سریع:

در ال سی دی بر خلاف پلاسما مشکل زمان پاسخ دهی وجود دارد. یعنی مدت زمانی طول می کشد تا ال سی دی بتواند یک فریم را جایگزین فریم قبلی کند. این مسئله باعث می شود به هنگام پخش تصاویری که دارای صحنه هایی با حرکت سریع هستند، سایه ای از فریم قبلی روی صحنه باقی بماند. البته این مسئله هم به مرور در حال برطرف شدن است.

پلاسما به این مشکل دچار نیست.در ال ای دی ها دیگر از مشکل محو تصاویر در حرکت های سریع که در هر حرکتی در تصویر ابتدا آنالیز می شود و سپس تنظیم می شود خبری نیست.

طول عمر:

طول عمر ال سی دی و ال ای دی مدت زمانی است که میزان نور پس زمینه آن ها به نصف کاهش پیدا کند.در پلاسما به خاطر اینکه وظیفه تولید نور بر عهده هر سلول است و این کار از طریق

فسفرهای داخل آن صورت می گیرد، نیمه عمر پلاسما را مدت زمانی در نظر می گیرند که درخشندگی این فسفرها به نصف کاهش پیدا کند.

 در هر دو مدل معمولاً طول عمر شصت هزار ساعت است. یعنی 7 سال طول می کشد تا 60 هزار ساعت را پر کند(اگر تلویزیون 24 ساعته روشن باشد)

مصرف توان:

ال سی دی به خاطر منبع نور جداگانه ای که دارد، برای تولید نور،انرژی زیادی صرف نمی کند، ال ای دی انرژی بسیار کمتری از ال سی دی مصرف می کند. زیرا منبع نور آن از مجموعه ای از ال ای دی ها تشکیل شده است. در صورتی که پلاسما انرژی بیشتری می طلبد که معمولاً دو برابر ال سی دی است.

 قیمت:

شاید بزرگترین مزیت پلاسما نسبت به ال سی دی و ال ای دی قیمت مناسب تر آن باشد مخصوصاً در تلویزیون های باسایز بزرگ که معمولاً سایزهای بزرگ پلاسما ارزان تر از ال سی دی با همان سایز می باشد.

 وزن:

ال سی دی همچنین سبک تر از پلاسما در سایز مشابه می باشد که حمل و نقل آن را آسان تر نموده و جهت نصب روی دیوار نیز مناسب تر است. چون در ال سی دی برای صفحه نمایش از پلاستیک و در پلاسما از شیشه استفاده می شود که البته این یک مزیت برای پلاسما است که ضربه به صفحه نمایش آن آن را خراب نمی کند. ال ای دی بسیار سبک است. ولی در موارد دیگر شبیه ال سی دی است.

تنظیمات تلویزیون

 چطور روشنایی تلویزیون را تنظیم کنیم؟

 در برخی مواقع، با تنظیم کردن اصولی روشنایی و کنتراست تلویزیون ها میتوانیم تصاویر بهتری مشاهده کنیم راهنمای تنظیم کردن کنتراست و تنظیم کردن روشنایی تلویزیون

 کالیبره یا تنظیم کردن هر وسیله ‌ای برای افزایش دقت آن امری ضروری است. اگر وسیله‌‌ی مورد نظر تلویزیون یا مانیتور باشد، تنظیم کردن کاری مشکل و گیج کننده می‌شود.

اغلب افراد اطلاعات درستی در مورد نحوه‌‌ی تنظیم روشنایی، کنتراست، شدت رنگ، رنگ و تیزی تصویر ندارند و به همین علت ویدیوها، تصاویر و بازی‌ها را با کیفیت اصلی خود مشاهده نمی‌کنند. جنبه‌ی دیگر مسأله این است که فروشندگان شدت رنگ و روشنایی تلویزیون ها را طوری تنظیم می‌کنند که شخص تصور کند کیفیت آنها فوق‌العاده است در حالیکه برخی مدل‌ها تنظیمات پیش فرض واقعی‌تری دارند وبه نظر می‌رسد که کیفیتشان پایین‌تر است. در این مقاله می‌خواهیم با نحوه‌ی کالیبره کردن و مفهوم تنظیمات اصلی نمایشگر آشنا شویم.

 کنتراست یا  Contrast

اولین تنظیم مورد بحث کنتراست است که مهمترین عامل تأثیر‌گذار روی کیفیت تصویر می‌باشند. ساده‌ترین تعریف کنتراست به این صورت است: نسبت روشنایی روشن ترین نقطه‌ی تصویر به تیره ترین نقطه‌ی آن را کنتراست می‌گویند. مقدار کنتراست در تلویزین ها و مانیتورها، تعیین‌کننده‌ی شدت روشنایی روشن‌ترین بخش‌های تصویر است.

اما نحوه‌ی تنظیم کنتراست چگونه است؟ اگر کنتراست را بیش از حد بالا ببریم، برخی جزئیات تصویر خصوصاً در نواحی روشن از بین می‌رود چرا که روشنایی نقاط مجاور به حدی زیاد می‌شود که تفاوت روشن ترین نقاط و نقاط مجاور قابل تشخیص به وسیله‌ی چشم نیست.

برای تنظیم هر یک از پارامترها باید یک یا چند تصویر مناسب پیدا کرد. برای کنتراست انتخاب تصویری که دارای نقاط روشن در پس زمینه‌ی روشن باشد، ضروری است. بنابراین ابرهای سفید در آسمان روشن را به عنوان سوژه انتخاب می‌کنیم. کنتراست را از حالت معمولی یا حتی پایین به تدریج افزایش می‌دهیم تا جایی که نقاط روشن تصویر جزئیات خود را از دست بدهند. در این حالت کنتراست کمی زیاد است، کمی به عقب بر‌می‌گردیم و آن را کاهش می‌دهیم تا جزئیات دوباره دیده شوند. این حالت بهترین حالت ممکن است و کنتراست کالیبره شده است.توصیه می‌کنیم که روی چند تصویر مختلف همین عمل را انجام دهید تا بهترین نتیجه حاصل شود.

رنگ یا Color

شدت رنگ را با تُن رنگ یا در واقع سردی و گرمی آن اشتباه نگیرید. معمولاً تلویزین ها در مورد شدت رنگ در حالت پیشفرض از عدد 50 درصد در حالت استفاده می‌کنند. اگر شدت رنگ را کم کنیم، رنگها از بین می‌روند و تصویر سیاه و سفید می‌شود. اگر آن را بیش از حد زیاد کنیم، رنگ طبیعی صورت به نارنجی و حتی قرمز می‌زند

 روشنایی یا  Brightness

این پارامتر شدت روشنایی نقاط تیره‌ی تصویر را مشخص می‌کند. اگر مقدار آن بیش از حد باشد، رنگ سیاه به خاکستری تبدیل می‌شود.

برای تنظیم شدت روشنایی باید تصویری تیره انتخاب کرد. به عنوان مثال صحنه‌ی تاریکی از یک فیلم اکشن. روشنایی را کم می‌کنیم تا همه چیز نسبتاً تیره شود و سپس آن را مجدداً زیاد می‌کنیم تا جایی که نقاط واقعاً تیره‌ی تصویر رنگ سیاه خود را حفظ کنند و نه بیشتر.

البته تنظیم روشنایی مشکل است و باید به دقت آن را انجام دهید. شاید با یک تصویر خاص هم نتوان نتیجه‌ی مطلوبی گرفت. سعی کنید تصاویری را انتخاب کنید که قالب آن‌ها تیره باشد و قسمت‌های روشن نیز آن‌ها وجود داشته باشد. اغلب فیلم های سینمایی تصاویر تاریک مناسب این کار را در خود دارند.

چطور روشنایی تلویزیون را تنظیم کنیم؟

برای تنظیم کردن رنگ هم می‌بایست در ابتدا یک تصویر مناسب انتخاب کنید که این بار تصویری شامل چهره‌ی یک انسان مناسب است. شدت رنگ را کم و زیاد کنید تا جایی که رنگ صورت شخص به نظر طبیعی برسد

تن یا گرمی و سردی رنگ،Color Temprature  یا Color Tone

منظور از تن رنگ، گرمی و سردی آن است. معمولاً از دو واژه‌ی سرد Cool و گرم یا Warm برای مشخص کردن تن آبی یا قرمز تصویر استفاده می‌شود. وقتی تن تصویر آبی باشد، می‌توان هاله‌‌ای آبی رنگ را در تمام تصویر مشاهده کرد، وقتی تن رنگ قرمز باشد نیز هاله‌ای قرمز رنگ در تصویر دیده می‌شود. اما توجه کنید که تن رنگ سرد و یا گرم هر دو به نظر خوب می‌رسند، بیشتر تلویزین ها در حالت پیش‌فرض تن رنگ طبیعی یا استاندارد، Natural  یا Standard  دارند.

برای تنظیم تن رنگ هم از تصویر چهره استفاده می‌کنیم که در حالت عادی کمی نارنجی است. اگر تن رنگ سرد یا استاندارد را اعمال کردید و هاله‌ی مایل به آبی در چهره دیدید، احتمالاً باید گزینه‌ی سوم یعنی تن گرم را انتخاب کنید. توجه کنید که آبی بودن تصویر به خاطر بازتاب نور آبی رنگ محیط نباشد و یا قرمزی بیش از حد چهره به خاطر نور مایل به قرمزی که از محیط تابیده شده نباشد.

 تیزی یا Sharpness

این پارامتر شدت تیزی لبه‌های تصویر را مشخص می‌کند. اگر تیزی را کم کنیم، تصویر مات می‌شود و برخی جزئیات مثل چین صورت از بین می‌روند، اگر آن را بیش از حد زیاد کنیم نیز در کنار لبه‌های تصویر روشنایی غیر عادی دیده می‌شود.

برای تنظیم تیزی یا شارپنس هم می توان از تصاویر قبل استفاده کرد بطور مثال تصویر چهره‌ی یک شخص مناسب است. در این حالت سعی می کنیم تیزی را کم کنیم، طوری که جزئیاتی مثل چین صورت از بین برود. سپس آن را به تدریج افزایش می‌دهیم تا جایی که جزئیات تصویر کم‌کم نمایان شوند. این حالت مقدار بهینه‌ی تیزی می‌باشد.

منبع : تبیان

همه چیز درباره تلویزیون های OLED

تلویزیون های oled  

برای ایجاد یک تصویر در تلویزیون تنها نیاز به نورهای قرمز، سبز و آبی دارید. OLEDها در واقع با عبور جریان الکتریسیته از موادی که این رنگ‌ها را تولید می کنند، کار می کنند. هیچ تکنولوژی تلویزیون دیگری این طور مستقیم نور را به وجود نمی آورد. LCD از فیلتر رنگ و مایع کریستالی بر روی نور پس زمینه بهره می‌برد و پلاسما نیز از نور ماوراء بنفش تولید شده توسط بسته‌های گازی که فسفرهای رنگی قرمز، آبی و سبز را تحریک می‌کنند، بهره می‌برد. مهم‌ترین برتری OLEDها آن است که هر پیکسل بصورت مستقیم نور ساتع می‌کند؛ این در حالی است که در پنل‌های LCD نور پس‌زمینه‌ی توسط لامپ‌های LED یا فلورستنت تامین می‌شود.

چرا OLED TV ها گام بزرگی محسوب می‌شوند؟

مواردی که گفته شد به چه معناست؟ تلویزیون‌های OLED نازک‌تر، سبک‌تر و مناسب‌تر بوده و عملکردی بهتر نسبت به تکنولوژی‌های دیگر تلویزیون‌ها دارند. هر پیکسل با خاموش شدن می‌تواند مشکی مطلق را به وجود آورد که این یکی از خصوصیات منحصر به فرد OLED است که موجب ایجاد وضوح تصویر استثنایی می‌شود. دلیل این موضوع نیز آن است که هر پیکسل بصورت مستقل هدایت می‌شود و به راحتی می‌تواند خاموش شود؛ اما در LCD ها نور تک تک پیکسل‌ها قابل کنترل نیست و در واقع حوزه‌ای شامل چند پیکسل کنترل می‌شوند.

در فناوری OLED به دلیل اینکه نیازی به نور پس زمینه نیست، ضخامت پنل به شدت کاهش می‌یابد و شاهد تلویزیون‌های ۴ تا ۷ میلی‌متری مبتنی بر این فناوری هستیم که بسیار هم سبک هستند.

با این تفاسیر به هیجان نیامدن از تکنولوژی OLED کار سختی است؛ چرا که تمام ویژگی‌های یک تلویزیون رویایی از جمله وضوح شگفت‌انگیز، نازکی باور نکردنی و مصرف اندک انرژی را دارد.

گیمرها و علاقمندان فیلم‌های سینمایی عاشق OLED می‌شوند. این نمایشگرها زمان پاسخ‌دهی به مراتب سریع‌تری در مقایسه با LCDها دارند. در بعضی از شرایط OLED ها می‌توانند تا ۱۰۰۰ برابر سریع‌تر از LED LCD های رایج بازار باشند و از این بابت تماشای تصاویر فیلم‌های اکشن، مسابقات ورزشی یا بازی‌های ویدیویی در OLEDها بسیار جذاب است. زمان پاسخ‌دهی بسیار سریع باعث می‌شود تا مواردی مانند تیره و مات شدن صحنه در تصاویر سریع در OLED وجود ندارد.

OLEDها به دلیل کنترل بسیار خوبی که بر روی هر پیکسل دارند، کنتراست خارق‌العاده‌ای را ارائه می‌کنند. مشکی در این نمایشگرها فوق‌العاده عمیق و سفید نیز در سطح قابل قبولی است.

LED یا OLED؟

همانطور که قبلا گفتیم تلویزیون های LED موجود در بازار در واقع LED نیستند. آنها همان LCD هستند که برای نور پس‌زمینه یا Backlight از LED استفاده می‌کنند. به همین دلیل نام کامل این نوع از نمایشگرها LED LCD است که به اختصار به آن‌ها LED گفته می‌شود. این نوع تلویزیون‌ها مصرف انرژی کمتری نسبت به LCD و پلاسما دارند؛ اما باز هم قابل مقایسه با OLED نیستند. در OLED از موادی استفاده می‌شود که از کربن ارگانیک ساخته شده‌اند. این مواد با عبور جریان نور تولید می‌کنند. اگر بخواهیم به شکل ساده‌تری توضیح دهیم، LEDها همچون لامپ‌های کوچک کنار هم قرار می‌گیرند؛ در حالی که OLED ها سطوحی هستند که نور ساتع می کنند.

تنها LED TV واقعی که تا به امروز عرضه شده، مدل نمونه Crystal LED سونی است که در CES دو سال پیش اولین بار معرفی شد. در این فناوری خود LED ها تصویر را شکل می‌دهند و در واقع تنها نقش نور پس‌زمینه را ندارند. از این بابت این فناوری شباهت زیادی به OLEDها دارد. اگر این مدل نمونه از مرحله آزمایش عبور کرده و به تولید انبوه برسد در مورد آن زیاد خواهیم شنید.

RGB OLED یا White OLED؟

تکنولوژی کنونی OLED موجود در بازار به دو دسته تقسیم می‌شود: RGB OLED و White OLED؛ در نوع اول همچون دیگر تلویزیون‌ها، هر پیکسل دارای ساب پیکسل‌های سبز، قرمز و آبی است. 

اما White OLED کمی پیچیده‌تر است و عناصر رنگ‌های قرمز و سبز و آبی با هم ترکیب شده‌اند. وقتی جریان از آنها عبور می‌کند، این عناصر نور سفید تولید می‌کنند. این نور سفید از یک فیلتر رنگی عبور می‌کنند تا عناصر پیکسل قرمز، سبز و آبی تولید شوند.

تصویر بالا یک پیکسل را نشان می‌دهد. امروزه حداقل دو میلیون پیکسل در تلویزیون‌ها وجود دارد (1920x1080) در طراحی تلویزیون‌های ال جی ساب-پیکسل‌های بیشتری نیز وجود دارد که منجر به روشنایی بیشتر و مصرف کمتر می‌شود. روشنایی بیشتر مهم ترین عامل در داشتن تصویر بهتر زیر نور آفتاب است.

تکنولوژی White OLED در نگاه اول کمی عجیب به نظر می‌رسد. چرا باید وقتی سه رنگ داریم با ترکیبشان نور سفید بسازیم و دوباره با عبور آن از فیلتر رنگ خاصی ایجاد کنیم؟ مساله این است که این تکنولوژی چند مزیت دارد. نور سفید تولید شده در این روش پایدارتر بوده و تغییر رنگ در آن کمتر محتمل است. از سویی بنا به آن چه از مسئولین ال‌جی بیان شده این روش هزینه‌ی تولید کمتری نیز دارد. همچنین در WOLEDD تولید نمایشگرهایی با سایزهای مختلف ساده‌تر است.

AMOLED یا OLED؟

بسیاری از گوشی‌های هوشمند و برخی از دستگاه‌های دیگرِ همراهِ کوچک معمولا از اصطلاح AMOLED به جای OLED استفاده می‌کنند. "AM" مخفف "Active Matrix" است که منظور از آن روش آدرس‌دهی صفحه‌نمایش آنها است. این فقط یکی از روش‌های بکارگیری نمایشگر‌های OLED است که مزیت آن اجرای بهتر تصویر متحرک مثل ویدئو است و هر پیکسل امکان آدرس‌دهی مستقل را دارد.

اگر به خاطرات گذشته‌تان رجوع کنید حتما زمانی که LCD ها به دو دسته TFT و Active-Matrix تقسیم‌بندی می‌شدند را به خاطر می آورید. البته شاید به خاطر آوردنش سخت باشد؛ چرا که تقریبا تمام LCDهایی که شما هم اکنون با آنها برخورد دارید (اعم از نمایشگر گوشی‌ها، تبلت‌ها و تلویزیون‌ها و ...) از نوع active matrix هستند. همان ایده در مورد OLED ها نیز امروز به کار گرفته می شود.

کدام شرکت‌ها تلویزیون OLED تولید می‌کنند؟

در سال ۲۰۱۲ شرکت‌های ال‌جی و سامسونگ تلویزیون‌های OLED خود را معرفی کردند؛ اما تنها شرکتی که تولید انبوه پنل‌های OLED در سایز بزرگ را شروع کرده ال‌جی است. سامسونگ با وجود اینکه یکی از تولیدکنندگان مطرح OLEDها است، اما تولید این نمایشگرها را تنها در سایز تلفن‌های هوشمند و تبلت‌ها دنبال می‌کند و از سال گذشته نیز مشخص کرد که تمرکز خود را بر روی SUHDها گذاشته که خود به نوعی LCD هستند.

آیا نمایشگرهای OLED قادر به پخش تصاویر سه بعدی هستند؟

بله؛ هر دو نوع فناوری سه بعدی شامل اکتیو و پسیو در تلویزیون‌های OLED قابل پیاده‌سازی هستند.